Hola a todos.

Hace tiempo que no escribia en mi blog, y tan solo he twiteado mis pensamientos e impresiones en "pequeñas cantidades".

La última vez que escribí, lo hice con motivo de la perdida de uno de mis mejores amigos. Después de ganar Andalucía, en Paris Niza había andado bien. Las sensaciones en los entrenameintos eran muy buenas, y estaba muy motivado para hacerlo bien en la carrera de casa, pero aquel jueves antes de Pais Vasco, todo se fué al traste.

Aunque fisicamente , la forma seguía intacta, por dentro, en mis sentimientos, en mi cabeza, todo se vino abajo. El perder a Iban, me dejo vacío, tostado o como vosotros lo querais llamar, y pese a ganar la carrera con Andreas, volví a casa sin chispa. Después de estar un par de dias muy cansado, tuve una infección de garganta, y al final toda la tensión que estaba soportando, afecto a mi cuerpo con fiebre, dolores de garganta y malestar.

Pero en la vida, como otras tantas veces, hay que mirar para adelante, y al recuperar la moral, me puse a preparar California con todas las ganas del mundo. Cali, ha salido perfecto para el equipo, y no sólo por ganar dos etapas o copar los dos primeros puestos del podium, sino por la imagen de fortaleza que ha mostrado el equipo, haciendo a mi entender la mejor carrera que haya hecho el equipo en las dos temporadas que llevamos vistiendo em mailot de la R grande.

Y ahora que? Pues la motivación, y las ganas de hacer algo vuelven a estar a tope. El disgusto y la amargura del vacío de Iban, se convierten en motivación para cuidarse , sacrificarse y sufrir. No sé si seré capaz de conseguirlo, pero donde sea que esté, que de por seguro, que su amigo Narru hara todo lo posible para dedicarle una merecida victoria.

No te prometo nada Iban, solo que lo voy a intentar como nunca antes lo había hecho. Espero, que por una vez, tenga la suerte y la fuerza a favor, y pueda agradecerte con una victoria, todos estos años de amistad que hemos vivido juntos. Gané o no, te pueda dedicar la victoria o no, hay una cosa que no cambiara, lo mucho que te hecho de menos.
Cuidate, besarkada bero bat Narru

Kaixo guztioi!

Batek baino gehiagok, etxean egonda, zerbait idatziko nuela espero zenuten, baina taldearentzat gauzak oso ondo doazen arren, oraindik joan zen asteko gertaerak ez dit karreraz gozatzen uzten, eta pixkat "bajonazoarekin" egon naiz

Urretxun, seko estresatuta hasi nuen lasterketa. Taldearen aurkezpena, talde kideei Antiguako malda erakutsi beharra.. ezertarako denborarik gabe.
Baina zorionez gauzak ondo doaz, eta Zallan berriz ere maillot horia gure talde bururen batek jantziko duen ametsa buruan dudala, ekiten diot eguneroko lanari.

Begian daukadan konjuntibitis txiki hau kenduta, momentuz dena ongi doa eta ez daukat kexatzeko motibo gehiegirik. Baina zihur naiz, bihar; jende pilloa ikusi arren, bide bazterrean norbait botako dudala faltan. Bera ez egon arren, horrenbeste aldiz esan zidan Egurra Narru! entzungo dut bere ahotsarekin nere barrurako, eta espero dut dagoen tokian dagoela, hemendik aurrera ere, nere lasterketan bere bultzada sentitzea.

Laster arte
Markel

Kaixo guztioi!

Egun bakar bat gelditzen zaigu Paris Niza hau bukatzeko,eta azken etapak eztauka oso itxura onik!. Irteeran, taldekideekin hitzegiten nuen, badirela urtean zehar, 10 bat egun,non ez dela oso atsegina izaten txirrindulari izatea. Ba gaur, horietako bat izan da. Irteerantik izugarrizkoa haizea, euria,hotza, arriskua... erorketa pila.... Maskaant-ek adibidez 7 saihets!!! apurtu ditu, eta birika zulatu du. Astanako txirrindulari bat, kamioi baten barrura sartu da erorita, eta egia esan bere egoerak ere ez zirudien oso ona.

Izugarri atsegin dut bizikleta, baina onartu beharra daukat, egun hauetan ez dudala batere gozatzen. Hala ere, garrantzitsuena da, inongo arazo eta erorketa gabe iritsi garela helmugara 6 orduko saioaren ondoren. Nire ustez gure taldeak oso lan ona egin du, eta talde bezala saku ongi beteta eraman genezake etxera. Dagoen bezela bukatzen bada, etapa bat, bigarren, zazpigarren eta zortzigarren postuak sailkapen orokorrean eta taldekako sailkapen orokorra ez dago batere gaizki. Beraz ia bihar gauzak ongi ateratzen zaizkigun, eta gauden tokian amaitzerik dugun.

Ta orain, atseden hartzera noa, zeren bihar,berriz ere euria, hotza, eta arrisku haundia dugu. Bihar urteko bigarren egun desatsegina izango da, beraz beste 8 egun "txar" bakarrik geratzen direla pentsaturik kontsolatu beharko dugu!

Besterik gabe, agur t´erdi

Kaixo guztioi.

Nere zutabetxo hau ,sekula baino gustorago idaztera natorkizue. Paris Niza hontarako, 2 helburu ekarri nituen, eta iada bat bete dut. Nire talde buruen mesedetan lan egitea nahi nuen, eta Sergio eta biok tiran egon eta gero Klodik etapa eta lidertza lortu ditu.

Bigarren helburua erlojupeko on bat egitea zen, baina beste urteren baterako utzi beharko dugu. Andreas ala Jani lider irtetzen badira erlojupekotik, astebukaerarako indarrak gordetzeko eskatu digu taldeak, eta hola biharko erlojupekoa ez dut 100 % ean egingo.

Hala ere,lidertzan den Klodik, taldean daukan estimagatik, taldekide guztiak desiatzen gaude, astebukaeran bere mesedetan lan egin, eta gure indar apurrak bere mesedetan xahutzeko.

Ba horrela, maillot horiak eta etapako sailkapenak ematen duen zapore goxoarekin agurtzen zaituztet

Bihar ia indarrak gorde, eta stebukaeran lan on bat egiteko moduan gauden.

Laster arte!