Kaixo lagunok!

Nere lehen garaipena lortu eta gero, lider bezela ekin diot azken etapari. Suitzako txapeldun Martin Elmingerren denbora berdinean nengoen, eta 16. kilometroan bonifikazio segunduak zeuden esprint berezi bat geneukan.

Lidertza mantentzea zaila izango zela ikusirik, Elmingerren talderari , hau da Ag2r ri bi taldeen artean lasterketa kontrolatzea proposatu diogu, lenengoan esprinean beraiek ez bazuten bonifikatzen. Baina bonifikazio segunduak hartu ditu Elmingerrek, eta berak hartu du lidertza.

Hortik aurrera, maillota nik neraman arren, bera zen lasterketako liderra, eta eguneko ihesaldia bera botatzeko ardura bere taldeari utzi diogu.

Guk Txetxu sartu dugu ihesaldian, baina eroriko bat izan du eta harrapatu egin dugu.

Ag2r-k ezin izan du lasterketa kontrolatu eta 45 km faltan ihesaldiak 3 minutu eta 50 seg zituen. Beraiek lasterketa kontrolatzen indarrak xahutzen bazituzten, gure asmoa, Elminger bakarrik egonda , txandan txandan Haimar eta ni erasoka hastea zen, eta bietako batek segundu batzuk helmugan sartu ezkero berriz ere lidertzaren maillota gure talderaekartzea ze. Baina ihesaldia bera bota ezin zutela ikusita, saihetseko haizea baliatuz " abaniko" bat egin dugu, eta oso multzo txiki bat geratu gara aurrean. Gure taldeko 5 hasieran eta 3 geroxeago geunden. Ihesaldia harrapatzea ez geneukan erreza, eta helmugatik gertu igoera oso gogor bat zegoela kontutan hartuta, Haimarrek eta biok hitzegin, eta ni tiran jartzea erabaki dugu. Azken igoerararte Gefryk eta biok ahal dugun gehien gerturatu dugu gure multzoa ihesaldiari, baina batetik Haimarrek eztu Elminger askatzea lortu, eta bestetik, ihesaldiko gizonek, behar bezain errenta izan dute helmugan sailkapena irabazteko.

Batzuek, agian, triste nagoela pentsatuko duzue, baina behin bonifikazioetan lasterketa galduta, dana ala ezer jokatzera joan gara. Argi dago, podiuma galtzeak pena ematen duela, baina guztiz ados nago taldean egin dugun planteamenduarekin.

Izugarrizko egun politak bizi izan ditut itzuli hontan, eta nere ametsetariko beste bat gauzatu dut.

Orain berriz ere, nere " gregario " lanetara bueltatuko naiz, baina izan seguru, berriz ere beste aukeraren bat agertzen bada, aprobetxatzen saiatuko naizela.

Besterik gabe, nire garaipenarekin poztu zareten guztioi, eskerrik beroenak eta beste bat arte.

Markel

Hola amigos!

Kaixo lagunok!

Pirineotan azken egonalditxoa egin eta gero, Plouay ko klasikora joateko ordua iritsi zitzaigun. "Oporrak" bukatzen ziren pena horrekin, irten ginen Haimar eta biok lasterketara, baina ongi zauden sentsazio horrek, lasterketara ere gogoz joatea eragiten dizu.

Plouay-ra iritsi eta lehenengo gauza, nere kuadrillako lagun bat eta bere neska ikustea izan zen. Izugarrizko poza eman zidan , beraiek irteerara gerturatzea, eta euren oporretan, egin zuten esfortzua asko estimatzen dela onartu behar dut.

Lasterketari dagokionez, helburua Haimarrekin bukaerako erasoetan egotea zen. Nere lana beraren ondoan ahalik eta denbora luzeenean egotea zen. Irteerako ihesaldian Rovny sartu genuen, eta horrek lasaitasun pixka bat eman zigun.

Azken 3 bueltetan erritmoa azkartzen gindoazen, eta ihesaldia harrapatzera gindoazela, lasterketako gizon indartsuenal mugitu ziren, eta tartean zen Haimar. Atzeko multzoan, azken buelta ematera gindoazela, taldetik neu bakarrik geratzen nintzen, eta Haimarren taldea segundu batzuekin zioala jakinik, atzean erasoetan egotea nahi nuen. Baina zegoen tentsioak eta pelotoiak zeukan abiadurak neure helburua betetzea ezinezkoa bihurtu zuen.

Eta tentsio horrek berak sortu zituen azken kilometroetako erorketa batzuk, eta azken 7 kilometroetan sartuta ginela, erorketa batek gure multzoa bitan zatitu zuen. Erorketa libratu nuen arren, ezin izan genuen berriz ere aurreko multzoa harrapatu, eta gainera Haimar azken kilometrotan harrapatu zuten.

Erori ez izanaren zorte ona kontutan hartu arren, piska bat triste gelditu nintzen aurrean sartu ez izanagatik. Hala ere, aurreko astean egindako lan ona berriro egiteko asmoarekin hasiko dugu datorren Potou Charentes. Erlojupekoan jarrita dauzkat neure esperantza txikiak, eta ia behingoz gauzak ondo irtetzen zaizkida.

Besterik gabe, beste bat arte.

Markel